Możliwe przyczyny odchyleń od normy
Monocytoza — monocyty powyżej normy
Podwyższone monocyty pojawiają się najczęściej wskutek choroby autoimmunologicznej bądź istniejącej w organizmie infekcji wirusowej lub bakteryjnej czy stanu zapalnego. Kiedy mówimy o chorobie autoimmunologicznej, mamy na myśli sytuację, w której białe krwinki (czyli komórki odpornościowe) zwalczają zdrowe komórki, myląc je z patogenami. Wysoka liczba monocytów może zaistnieć też w momencie, kiedy wychodzisz z choroby. Monocytoza poprzedza wtedy odnowę granulocytów (rodzaju krwinek białych).
Ponadto badania dowiodły, że podwyższone monocyty u dzieci mogą mieć związek z alergią: liczba monocytów może wzrastać wraz z bazofilami wskutek alergii skórnej. Z kolei podwyższone monocyty i eozynofile mogą wskazywać na alergię zarówno u dzieci, jak i dorosłych.
Podwyższone monocyty mogą również być zwiastunem białaczki. Jeśli poza wysokimi monocytami w swoich wynikach badań krwi obserwujesz także podwyższone limfocyty, a do tego masz takie objawy jak: osłabienie, bóle stawów, głowy, nudności i wymioty, obniżenie wagi czy nocne poty, lekarz prawdopodobnie zleci dalszą diagnostykę w kierunku białaczki.
Wysokie stężenie monocytów ma również związek z takimi chorobami jak:
- gruźlica,
- infekcyjne zapalenie wsierdzia,
- sarkoidoza,
- kiła,
- choroby serca.
Jeśli podwyższony poziom monocytów utrzymuje się przez 3 miesiące oraz towarzyszą mu niepokojące objawy charakterystyczne dla wyżej wymienionych chorób, należy rozszerzyć diagnostykę.
Monocytopenia — monocyty poniżej normy
Obniżony poziom monocytów powiązany jest najczęściej z chorobami, które redukują poziom wszystkich białych krwinek, a co za tym idzie — osłabiają odporność. Sprawia to, że organizm staje się wyjątkowo podatny na infekcje.
Przyczynami niskiego poziomu monocytów może być:
- anemia aplastyczna,
- sepsa,
- oparzenia,
- HIV,
- chemioterapia.
Badania uzupełniające