Czy wiesz, że żelazo stanowi mniej niż 0,01% masy Twojego ciała? Dla porównania: w przypadku wapnia jest to 1,5 %, fosforu - 1%, potasu - 0,4%, magnezu - 0,1%. Żelaza jest w organizmie stosunkowo mało, tymczasem jest to pierwiastek niezbędny do życia — dzięki niemu wszystkie tkanki są zaopatrywane w tlen.
Czy niedobór żelaza jest groźny?
Deficyt żelaza stanowi zagrożenia dla zdrowia, a w skrajnych przypadkach — życia. Wynika to z faktu, że pierwiastek ten bierze udział w podstawowych procesach biochemicznych w naszym organizmie: transporcie tlenu, syntezie DNA, przenoszeniu elektronów oraz różnicowaniu komórek mózgowych odpowiedzialnych za pamięć, uczenie się i kontrolowanie zachowania.
Rola żelaza w organizmie
Aż 75% żelaza znajduje się we krwi, głównie w postaci jonów związanych z hemoglobiną (białkiem obecnym w krwinkach czerwonych). Cząsteczki hemoglobiny mają zdolność wiązania tlenu, co pozwala na jego transport wraz z krwinkami czerwonymi do wszystkich tkanek. Niedobór żelaza prowadzi do niskiej hemoglobiny, czego konsekwencją może być niedotlenienie organizmu.
Poza hemoglobiną warto wspomnieć o mioglobinie — innym białku, którego składnikiem jest żelazo. Dzięki mioglobinie możliwe jest pobranie tlenu z krwi do pracujących mięśni. Każda cząsteczka mioglobiny transportuje jedną cząsteczkę tlenu. Niedobór żelaza odbija się na ilości mioglobiny, a tym samym — na ilości tlenu docierającego do mięśni. To bezpośrednio przekłada się na uczucie zmęczenia i obniżenie wydajności pracujących mięśni.
Objawy niedoboru żelaza
Jeżeli Twojemu organizmowi brakuje żelaza, możesz zaobserwować następujące symptomy:
- osłabienie, a nawet ekstremalne, utrudniające codzienne funkcjonowanie zmęczenie;
- bladość skóry;
- ucisk w klatce piersiowej;
- duszności;
- przyspieszone bicie serca, tzw. kołatanie;
- zimne dłonie lub stopy;
- łamliwe, osłabione paznokcie o niejednolitej strukturze, np. z podłużnymi prążkami;
- brak apetytu;
- osłabienie kondycji włosów — ich częste wypadanie, łamliwość;
- objawy neurologiczne — problemy z koncentracją i pamięcią, bóle głowy, zawroty i uczucie oszołomienia.

TIBC
Badanie TIBC (całkowita zdolność wiązania żelaza) to wskaźnik gospodarki żelazowej. Przydatne w diagnostyce niedokrwistości i zaburzeń gospodarki żelazem.
cena od: 34,68 zł

Ferrytyna
Ferrytyna to kluczowy wskaźnik zapasów żelaza w organizmie. Jej oznaczenie pozwala wcześnie wychwycić niedobory i skutecznie zapobiegać anemii z ich powodu.
cena od: 73,99 zł

CRP, ilościowo
Badanie CRP (białka C-reaktywnego) to kluczowy wskaźnik stanu zapalnego, pomocny w wykrywaniu infekcji i przewlekłego zapalenia. CRP pomaga monitorować lecze...
cena od: 34,99 zł
Nietypowe objawy niedoboru żelaza
U niektórych osób może pojawiać się:
- spaczone łaknienie w postaci ochoty na kredę, glinę, krochmal, surowy ryż (ten objaw pomaga często w rozpoznaniu anemii z niedoboru żelaza u dzieci);
- zespół niespokojnych nóg, który pojawia się podczas nocnego odpoczynku — chęć nieprzerwanego poruszania nogami uniemożliwia wtedy zasypianie;
- zapalenie języka lub nawracające zapalenie aftowe jamy ustnej, objawiające się m.in. wrzodziejącymi zmianami;
- nadżerki (ubytki w błonie śluzowej) w jamie ustnej i pękające kąciki ust oraz nienaturalnie wygładzony język.
Objawy długotrwałego niedoboru żelaza
Jeśli deficyt żelaza nie jest w żaden sposób uzupełniany przez dłuższy czas, dochodzi do rozwoju anemii. Ta, jeśli nie jest leczona, prowadzi do:
- zaburzeń pracy i uszkodzeń serca;
- komplikacji ciążowych, w tym rozwoju u płodu zaburzeń ze spektrum autyzmu oraz ADHD;
- opóźnień w rozwoju fizycznym i psychicznym u dzieci;
- zaburzeń słuchu — osoby z anemią według badań dwukrotnie częściej tracą słuch.
Poziom żelaza we krwi
Stężenie żelaza we krwi zależy od wieku i płci. Normy przedstawiają się następująco w przypadku osób dorosłych:
- mężczyźni: 70–200 µg/dl,
- kobiety: 55–180 µg/dl.
Dla dzieci stężenia są odpowiednio niższe i wynoszą:
- niemowlęta do 6. m.ż. : 35–155 µg/dl,
- dzieci od 6. miesiąca do 15. roku życia: 45–185 µg/dl,
- dziewczęta powyżej 15 lat: 40–145 µg/dl,
- chłopcy powyżej 15 lat: 55–160 µg/dl.
Utajony niedobór żelaza
Utajony niedobór pojawia się, kiedy organizm nie ma zgromadzonych zapasów żelaza i wystarcza mu tego pierwiastka jedynie na bieżące potrzeby. Utajony niedobór jest o tyle niebezpieczny, że rozwija się miesiącami i można wykryć go jedynie w badaniach laboratoryjnych, oznaczając poziom ferrytyny - składnika, który w naszym organizmie pełni rolę magazynu żelaza.
Niebezpiecznie niski poziom żelaza we krwi — jak go wykryć?

mgr Agnieszka Okarmus
Diagnosta laboratoryjny, kierownik pracowni Hematologii oraz podróżnik z zamiłowania
Ocena gospodarki żelaza w organizmie nie jest prosta. Żelazo podlega wahaniom dobowym (wyniki w ciągu dnia mogą się różnić nawet o 40%) i jego stężenie powinno być interpretowane w odniesieniu do wyniku morfologii (hemoglobina, parametry czerwonokrwinkowe, RDW). Wartości referencyjne są zależne od wieku, płci i mogą się różnić między laboratoriami, co wynika z rodzaju metody oznaczenia żelaza. W przypadku pojawienia się stanów zapalnych, infekcyjnych czy obfitych miesiączek poziom żelaza zaczyna spadać, dlatego najlepszym parametrem oceniającym aktualne zapasy żelaza w organizmie jest oznaczenie poziomu ferrytyny. To najlepszy parametr służący do diagnostyki niedoborów żelaza. Przy chorobach związanych z nieprawidłowym stężeniem żelaza we krwi zaleca się wykonanie pozostałych parametrów gospodarki żelaza : TIBC (UIBC, żelazo, wysycenie transferyny), transferyna, ferrytyna.
Przyczyny niedoboru żelaza
Utrata krwi
Do najczęstszych przyczyn niedoboru żelaza należy utrata krwi (w zależności od przyczyny - gwałtowna lub bardziej stopniowa). Może dojść do niej w wyniku:
- obfitych miesiączek, mięśniaków, krwawień pomenopauzalnych i innych problemów ginekologicznych;
- urazów lub operacji;
- wielokrotnego oddawania krwi;
- częstej hemodializy u pacjentów z chorobami nerek;
- powtarzających się krwawień z nosa;
- rozlanego krwawienia pęcherzykowego w obrębie płuc, występującego w przebiegu niektórych chorób, przy ostrym odrzuceniu przeszczepu i lekoterapii;
- wylewu krwi do układu pokarmowego, który może być następstwem m.in. żylaków przełyku, raka jelita grubego, raka żołądka, choroby wrzodowej, chorób pasożytniczych czy przyjmowania leków zmniejszających krzepliwość;
- krwiomoczu (towarzyszącemu chorobom nerek).
Stany zwiększonego zapotrzebowania
W niektórych okresach życia zapotrzebowanie na żelazo rośnie. Jeśli nie zwiększymy wtedy podaży żelaza w diecie lub suplementach, narażamy się na jego niedobór. Na deficyt żelaza powinny uważać w szczególności:
- kobiety w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie laktacji;
- osoby bardzo intensywnie uprawiające sport;
- osoby, u których leczy się niedobór witaminy D;
- rodzice wcześniaków, noworodków i dzieci niekarmionych mlekiem matki;
- nastolatkowie w okresie dojrzewania.
Zaburzenia wchłaniania
Do zaburzeń wchłaniania może dojść w następujących stanach i schorzeniach:
- zapalenie żołądka — autoimmunologiczne lub wywołane przez H. pyroli,
- celiakia,
- operacja zmniejszająca żołądek (bariatryczna) lub usuwająca fragment jelita,
- stany zapalne jelit.
Nieprawidłowa dieta
Niedoborowi żelaza w szczególności sprzyja nieprawidłowo zbilansowana dieta wegańska i wegetariańska. Przy braku mięsa trudno dostarczyć organizmowi wymaganą dawkę żelaza, bowiem to zawarte w produktach roślinnych przyswaja się tylko w niewielkiej części. Deficyt tego pierwiastka może także pojawić się w wyniku stosowania diety bogatej w fosforany (obecne w jajach), szczawiany (ich źródła to m.in. szpinak, rabarbar, soja, szczaw, komosa, mocna kawa), fityniany (zawarte w produktach pełnoziarnistych, orzechach, nasionach) i herbatę (utrudniającą wchłanianie żelaza).
Niedobór witamin z grupy B
Brak witaminy B2 (ryboflawiny) może odpowiadać za niedobór żelaza. Ten związek nasila hematologiczną odpowiedź na żelazo, co oznacza, że przy jego odpowiednim stężeniu potęguje się wchłanianie żelaza w organizmie.
Leki
Do deficytów żelaza przyczyniają się również niektóre leki. Są to głównie grupy inhibitorów pompy protonowej oraz antagoniści receptora H2. Tego typu substancje stosuje się m.in. w preparatach na zgagę.
Konsekwencje niedoboru żelaza
Ogólnymi konsekwencjami niedoboru żelaza jest rozwój anemii widoczny w wynikach badań krwi (hemoglobina poniżej 12 g/dl u kobiet oraz 13 g/dl u mężczyzn, obniżona ferrytyna, zmniejszona wielkość czerwonych krwinek).
Dodatkowo wskutek deficytu może dojść do pogłębienia dotychczasowych objawów: senności, ciągłego zmęczenia, spadku zdolności intelektualnych, utraty apetytu, bladości skóry, podatności na infekcje.
Warto podkreślić, że nieleczona anemia z niedoboru żelaza ma poważne konsekwencje zdrowotne. Obniżona zawartość żelaza skutkuje zmniejszonym dopływem tlenu i mózgu, co może prowadzić m.in. do niewydolności serca, poważnych zaburzeń poznawczych czy przyczyniać się do rozwoju depresji.
Jeśli mimo wyrównywania gospodarki żelazowej nadal utrzymują się spadek energii, problemy z koncentracją czy obniżone libido, warto poszerzyć diagnostykę. U mężczyzn podobny obraz objawów może dawać także niski testosteron.
Niedobór żelaza w ciąży
Polskie Stanowisko Ginekologiczne przestrzega, że niedobór żelaza w ciąży może powodować szereg mniej lub bardziej poważnych konsekwencji dla matki i dziecka. Deficyt nośników tlenu przyczynia się do rozwoju nadciśnienia, uczucia przeciążenia, zmniejszenia wydolności i sprawności organizmu kobiety w ciąży. Ponieważ żelazo bierze udział w procesach odpornościowych, ciężarne z jego niedoborem mogą być bardziej podatne na infekcje.
A co z samym przebiegiem ciąży? Obniżony poziom żelaza zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu oraz hipotrofii wewnątrzmacicznej (czyli zahamowania wzrostu dziecka w łonie matki).
O odpowiedni poziom żelaza należy zadbać także po ciąży. Dzieci karmiących matek, u których rozpoznano niedobór żelaza, wolniej rozwijały umiejętności psychomotoryczne oraz miały tendencję do niedokrwistości i różnego rodzaju zakażeń.
Nie należy przyjmować żelaza z herbatą, kawą, mlekiem, kakao, coca-colą czy winem, ponieważ te napoje obniżają ilość żelaza wchłanianego przez organizm. Ważne też, aby nie łączyć żelaza z preparatami zawierającymi wapno czy środki zobojętniające kwas żołądkowy oraz lekami przeciwko chorobom tarczycy, osteoporozie i antybiotykami.





