Prolaktyna (PRL) to hormon przysadki mózgowej odpowiadający za laktację i wpływający na cykl miesiączkowy, płodność oraz libido u obu płci. Za zakres referencyjny u kobiet poza ciążą przyjmuje się wartości do 25 µg/l (≈500 mIU/l), u mężczyzn do 15 µg/l (≈320 mIU/l). Podwyższone stężenie (hiperprolaktynemia) najczęściej wywołują: stres, gruczolak przysadki, niedoczynność tarczycy i niektóre leki.

Co to jest prolaktyna?

Prolaktyna to hormon peptydowy produkowany przez komórki laktotropowe przedniego płata przysadki mózgowej (pro lacto – dla mleka). Wpływa na funkcję gonad, metabolizm, układ odpornościowy i nerwowy. Wydzielanie jest hamowane przez dopaminę z podwzgórza – stąd leki blokujące receptory D2 podnoszą jej stężenie. PRL wydziela się pulsacyjnie, najwyższe stężenia – w nocy i rano po przebudzeniu.

Prolaktyna – zakresy referencyjne

Prolaktyna u kobiet

Prolaktyna w fazie lutealnej fizjologicznie rośnie (do ok. 40 µg/l). Jednorazowo wyższy wynik tuż przed miesiączką nie musi oznaczać choroby.

Prolaktyna u mężczyzn

Stężenie PRL jest stabilne, górna granica ok. 15 µg/l. Wartości podwyższone zawsze wymagają wyjaśnienia – często związane są z makrogruczolakami przysadki wykrywanymi późno.

Prolaktyna w ciąży i laktacji

Fizjologicznie rośnie przez całą ciążę; podczas karmienia każda stymulacja brodawki wywołuje skok prolaktyny. Wzrost jest prawidłowy.

Wysoka prolaktyna – objawy

Nadmiar prolaktyny hamuje wydzielanie GnRH, przez co spada produkcja hormonów płciowych. Wysoka prolaktyna to nie zawsze choroba – epizodycznie rośnie po stresie, wysiłku, stosunku płciowym czy posiłku białkowym. Dopiero utrzymujące się podwyższenie z objawami wymaga diagnostyki.

Objawy u kobiet

• • zaburzenia miesiączkowania: wydłużone cykle, skąpe miesiączki, amenorrhea
  • cykle bezowulacyjne i trudności z zajściem w ciążę
  • mlekotok (galactorrhea) poza ciążą i laktacją
  • spadek libido i suchość pochwy
  • trądzik i hirsutyzm

Objawy u mężczyzn

• • spadek libido i zaburzenia erekcji
  • niepłodność (oligospermia)
  • ginekomastia, rzadziej mlekotok
  • przy dużych gruczolakach: bóle głowy, zaburzenia widzenia

Hiperprolaktynemia dotyczy ok. 0,4% populacji ogólnej i do 17% pacjentów z problemami płodności.

Przyczyny podwyższonej prolaktyny

Przyczyny fizjologiczne

Ciąża, laktacja, nieprawidłowy sen, wysiłek fizyczny, posiłek białkowy, stosunek płciowy, stymulacja brodawek, stres fizyczny i psychiczny.

PRL zalicza się do hormonów stresu, obok kortyzolu.

Gruczolak przysadki (prolactinoma)

Najczęstsza patologiczna przyczyna, ok. 40% guzów przysadki jest czynnych hormonalnie; najczęściej dotyczą kobiet do 50 r.ż.

• mikrogruczolaki (<1 cm): są najczęstsze, PRL do 200 µg/l
• makrogruczolaki (≥1 cm): mogą uciskać nerw wzrokowy; PRL często >500 µg/l

Leki podnoszące prolaktynę

Inne choroby podnoszące prolaktynę

Niedoczynność tarczycy (wzrost TRH (tyreoliberyny) → wzrost PRL), zespół policystycznych jajników (PCOS), przewlekła niewydolność nerek i wątroby, uszkodzenie szypuły przysadki, hiperprolaktynemia idiopatyczna.

Makroprolaktyna – pułapka diagnostyczna

Makroprolaktyna to kompleks antygenowo-przeciwciałowy , monomer prolaktyny związany z immunoglobuliną najczęściej IgG, nieaktywny biologicznie. Nie powoduje objawów, ale zawyża wynik w standardowym teście.

Jeśli PRL jest wysoka bez objawów – lekarz może zlecić oznaczenie makroprolaktyny, by uniknąć niepotrzebnego MRI i leczenia.

Niska prolaktyna – kiedy się niepokoić?

Hipoprolaktynemia jest klinicznie istotna głównie u kobiet po porodzie (brak laktacji – zespół Sheehana). W innych grupach izolowany niedobór prolaktyny nie daje specyficznych objawów.

Badanie prolaktyny – jak się przygotować?

• Krew pobierz w godzinach 7:00–10:00, na czczo (8–12 godz.)
• Poczekaj 2–3 godziny po przebudzeniu
• Przed pobraniem odpocznij 20–30 minut w spokoju
• Na 24 godz. przed: unikaj stresu, współżycia, stymulacji piersi
• Na dobę przed: ogranicz intensywny wysiłek
• Poinformuj personel o lekach (antykoncepcja, antydepresanty, neuroleptyki)

Leczenie hiperprolaktynemii

W przypadku prolactinoma podstawą są leki dopaminergiczne. Według Konsensusu Pituitary Society kabergolina to preferowany agonista dopaminy (długi T½, wysoka skuteczność, dobra tolerancja) – normalizuje stężenie prolaktyny u ok. 90% pacjentów i zmniejsza guz u ponad 80% leczonych. Leczenie trwa zazwyczaj co najmniej 2 lata. Operację przysadki (przez nos i zatokę klinową) rozważa się wyjątkowo.

Kiedy zgłosić się do lekarza?

Konsultacja z lekarzem wskazana gdy doświadczamy, któregokolwiek z takich objawów:

• nieregularne miesiączki lub amenorrhea
• niepłodność >12 miesięcy (lub >6 miesięcy po 35 r.ż.)
• mlekotok poza laktacją
• spadek libido z suchością pochwy lub zaburzeniami erekcji
• bóle głowy z zaburzeniami widzenia – pilna konsultacja w ciągu 1–2 dni