Leczenie schizofrenii
Schizofrenię można (i powinno się) leczyć, nie jest jednak uleczalna. Mimo remisji może dojść do nawrotów — szczególnie kiedy przestanie się brać leki.
Podstawą terapii są leki na schizofrenię. Mają działania antypsychotyczne, czyli zatrzymują halucynacje oraz urojenia, a tym samym umożliwiają normalne funkcjonowanie. Przyjmują różne formy: od syropów po tabletki. Niedawno powstały też zastrzyki na schizofrenię, które docelowo przyjmuje się raz w miesiącu. To duża wygoda i odciążenie opiekunów chorych na schizofrenię. Niestety, jak mówi prof. Piotr Gałecki, w Polsce jest problem z dostępnością takich medykamentów.
Ponadto terapia może obejmować też psychoterapię, psychoedukację, terapię zajęciową i inne formy terapii.
Leczenie często wymaga wsparcia i współpracy rodziny pacjentów, ponieważ ci zwykle nie zdają sobie sprawy ze swojej choroby. Z tego względu bywa, że nie dbają o regularne przyjmowanie leków. Wyzwaniem może być również pierwsza wizyta u specjalisty i przekonanie chorego co do zasadności spotkania.
Czy schizofrenia wymaga pobytu w szpitalu?
W zdecydowanej większości przypadków pacjenci chorzy na schizofrenię leczeni są ambulatoryjnie — nie jest wymagana hospitalizacja. Pacjent kierowany jest do szpitala, kiedy występują ostre epizody psychotyczne lub gwałtowne nasilenie choroby.
Pamiętaj, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym często wymaga zgody pacjenta. Przyjęcie do szpitala psychiatrycznego bez zgody zainteresowanego jest możliwe tylko wtedy, kiedy lekarz przyjmujący (w miarę możliwości przy opinii drugiego lekarza) stwierdzi, że osoba ze schizofrenią stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia swojego bądź innych osób. Jest to tzw. przyjęcie do szpitala psychiatrycznego w trybie nagłym. Kiedy lekarz stwierdzi konieczność zatrzymania pacjenta, informacja o tej decyzji trafia do sądu opiekuńczego.
Jeśli nie istnieje zagrożenie życia, rodzina może skierować wniosek do sądu rodzinnego, który nakaże pobyt w szpitalu. Do wniosku powinna zostać dołączona opinia lekarza psychiatry. Warto pamiętać, że argumentacja co do obowiązkowego leczenia szpitalnego powinna skupiać się na zagrożeniu dla zdrowia swojego lub bliskich. Uciążliwość osoby chorej nie stanowi przesłanki do hospitalizacji.
Jeśli lekarz nie jest przekonany co do choroby pacjenta, może zlecić obserwację psychiatryczną. Obserwacja w szpitalu psychiatrycznym trwa maksymalnie 10 dni.
