Mononukleoza zakaźna – objawy i leczenie

2 Sie 2019 7 min

Nie możesz wyleczyć objawów grypy? Możliwe, że mylisz ją z mononukleozą zakaźną. Ta choroba pod wieloma względami jest podobna do znanych w innych przypadkach symptomów, ale jest wyjątkowo wycieńczająca dla organizmu. Sprawdź, czy nie zagraża Tobie i Twoim bliskim.

Co to jest mononukleoza?

Mononukleoza zakaźna to rodzaj choroby wirusowej, która atakuje głównie dzieci i nastolatki. Nazywana jest często chorobą pocałunków, ponieważ najczęściej przenoszona jest przez ślinę. Dzieci chętnie biorą do ust różne przedmioty, które mogą mieć na sobie groźne bakterie. Wiek nastoletni natomiast wiąże się z pierwszymi doświadczeniami intymnymi, dlatego to właśnie te dwie grupy są najbardziej narażone na infekcję.

 

Choroba ta jest powodowane przez wirusa Epsteina-Barra (EBV), dlatego, jeśli podejrzewasz mononukleozę u siebie lub swojego dziecka, w pierwszej kolejności wykonaj badanie diagnostyczne pod kątem tego właśnie wirusa.

Objawy mononukleozy zakaźnej

Objawy mononukleozy zakaźnej są często mylone z grypą lub anginą. Pacjent jest osłabiony, ma gorączkę, bolą go mięśnie, ma powiększone, czułe migdałki i katar. Pierwszej objawy zwykle pojawiają się po około 30-50 dniach, dlatego łatwo zapomnieć o ewentualnej przyczynie zakażenia.

 

Zdarza się, że przy pierwszym badaniu pediatrzy nie diagnozują mononukleozy, ze względu na jej podobieństwo do innych chorób i przepisują pacjentom antybiotyki. Ten typ leczenia nie przynosi jednak skutków i zdarza się, że diagnoza jest stawiana dopiero po pojawieniu się charakterystycznej wysypki, zwłaszcza w okolicach tułowia.

Leczenie mononukleozy zakaźnej

Leczenie mononukleozy zakaźnej jest długie i żmudne, a w skrajnych przypadkach wymagana jest nawet hospitalizacja. Pierwszym krokiem jest zbicie gorączki. Polecane są tutaj zimne okłady i leki przeciwgorączkowe na bazie paracetamolu lub ibuprofenu. Nie należy jednak podawać pacjentowi żadnych preparatów bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

 

Ze względu na osłabienie organizmu, zalecany jest odpoczynek i duża dawka snu. Należy również unikać wysiłku fizycznego, a zwłaszcza dyscyplin sportowych takich jak boks, ze względu na powiększenie śledziony. Każdy uraz w jej rejonach mógłby skutkować nawet pęknięciem organu!

 

Pomocna może okazać się dieta bogata w witaminy i mikroelementy. Ważne, żeby posiłki były lekkostrawne i opierały się przede wszystkim na warzywach i owocach. Chorzy na mononukleozę zakaźną często skarżą się na brak apetytu i trudności z przełykaniem, dlatego dla wielu z nich jedzenie nawet skromnych posiłków może być problemem. Pamiętajmy jednak, że bez jedzenia nie będą mieli oni siły na walkę z wirusem.

Jak ustrzec się mononukleozy?

Niestety współczesna medycyna nie opracowała jeszcze skutecznej metody na przeciwdziałanie mononukleozie. Choć prace nad szczepionką wciąż trwają, nie przyniosły jeszcze oczekiwanego efektu.

 

Najprostszym sposobem na zachowanie zdrowia jest dbanie o higienę i utrzymywanie kontaktów jedynie ze stałymi partnerami. Warto też pamiętać o starej zasadzie, by nie dzielić się z nikim swoją szklankę, słomką, czy szczoteczką do zębów.

 

Badania donoszą, że zdecydowana większość ludzi (nawet 90-96%) jest nosicielami wirusa EBV. Zazwyczaj drzemie on w organizmie w utajnionej formie i nie jest groźny. Dobra wiadomość jest jednak taka, że po przebyciu i pokonaniu choroby, osoba zarażona jest na nią odporna już do końca życia.

Jakie badania wykonać?

By potwierdzić obecność wirusów mononukleozy zakaźnej w organizmie, najlepiej będzie wykonać badania krwi. Testy możesz wykonać w swoim domu, wystarczy, że zalogujesz się na stronie https://upacjenta.pl/wizyty i wybierzesz adres oraz datę, na które chciałbyś zamówić pobranie krwi.

 

Całkowitą pewność uzyskasz badając krew na obecność EBV IgG, EBV IgM oraz mononukleozę zakaźną jakościowo.