Choroby tropikalne i jak je zdiagnozować?

6 Wrz 2019 6 min

Choć wydawać by się mogło, że świadomość dotycząca chorób tropikalnych jest już spora, Państwowy Instytut Higieny podaje, że zachorowalność na ten typ schorzeń w Polsce wciąż rośnie. Aż 30-40% gorączek, które pojawiają się u pacjentów po powrocie z urlopów, może mieć przyczynę zakaźną i być spowodowana np. malarią, dengą czy durem brzusznym. Sprawdź, jak objawiają się najpopularniejsze choroby tropikalne i jak je zdiagnozować.

Choroby tropikalne to grupa schorzeń, które występują wyłącznie w krajach o klimacie tropikalnym (lub podzwrotnikowym np. RPA, Maroko, Egipt). Choć większość z nich swoje źródło ma właśnie tam, mogą szerzyć się także w innych strefach klimatycznych. Przyczyny występowania chorób tropikalnych w tych regionach są silnie związane z warunkami ekonomicznymi, słabą higieną i służbą zdrowia, występowaniem przenosicieli takich jak komary, a nawet sposobem przygotowania niektórych potraw. Ponadto rozwojowi wirusów sprzyja sam gorący klimat. Zrażenie następuje bezpośrednio lub przez kontakt z wektorem, ale same choroby są zwykle wywołane przez wirusy, bakterie, grzyby lub pasożyty.

 

Lista chorób tropikalnych jest bardzo długa, a rodzaje schorzeń różnią się od siebie w zależności od regionu ich występowania. Dlatego tak ważne jest, by już przed wyruszeniem w podróż sprawdzić, czy w kraju, do którego się wybierasz nie są przypadkiem zalecane szczepienia.

Najpopularniejsze choroby i ich objawy:
Malaria

To ostra choroba pasożytnicza przenoszona przez komary. O zarażenie się malarią jest szczególnie łatwo w całej Afryce Środkowej oraz na terenie Indonezji, Papui Nowej Gwinei, południowej Azji i północnej Ameryce Łacińskiej. Jej główne objawy to napady gorączki, bóle mięśni, nudności, wymioty i dreszcze. Malarię łatwo jest pomylić z grypą, ale jeśli objawy występują krótko po powrocie z wakacji, warto przeprowadzić odpowiednie testy.

 

Krew na obecność malarii można zbadać na dwa sposoby. Jakościowo, co oznacza szybki i wstępny test na obecność pasożytów we krwi oraz badanie mikroskopowe. Jest to badanie krwi pełnej, wykrywające obecność form zarodźca malarii w krwinkach czerwonych.

Zika

Wirus Zika, podobnie jak malaria, jest przenoszony przez komary. Jego największe „siedlisko” ma miejsce w Ameryce Południowej (zwłaszcza jej północno-wschodniej części), ale wirusem można się także zarazić w Środkowej Afryce, Indiach i Indonezji. Najbardziej charakterystycznym objawem zakażenia Ziką jest drobna, czerwona wysypka i wysoka gorączka. Poza nimi pojawiają się także bóle mięśni, bóle głowy, światłowstręt i zapalenie spojówek.

 

Detekcja wirusa w surowicy krwi jest możliwa w okresie do ok. 3 dni od pojawienia się objawów zakażenia lub do 10 dni od potencjalnego momentu zakażenia. Badanie sprawdza poziom Immunoglobulin klasy IgM oraz Immunoglobuliny typu G (IgG) testem ELISA.

Leiszmanioza

Szacuje się, że w obszarze występowania leiszmaniozy mieszka 350 mln ludzi. W samej Europie choroba ta występuje właściwie w całym basenie Morza Śródziemnego i jest przenoszona przez muchówki, które zamieszkują wyłącznie tereny, w których temperatura nie spada poniżej 16 stopni Celsjusza. Leiszmanioza może przyjąć trzy postacie: skórną (biały trąd), trzewną (czarna febra) i skórno śluzówkową, a każda z nich różni się między sobą. Wszystkie odznaczają się jednak z bolesnymi bąblami i owrzodzeniami w miejscu wylęgu.

 

Identyfikacja przeciwciał swoistych dla antygenów Leishmania spp. metodą ELISA jest jedną z metod diagnostyki wszystkich rodzajów leiszmanioz. Wyniki dodatnie i nieokreślone testów weryfikowane są metodą Western Blotu. Pozwala on na ustalenie specyficzności przeciwciał w stosunku do szeregu komponent białkowych charakterystycznych dla  antygenu.

Hantawirusowy zespół płucny

Występuje przede wszystkim w obu Amerykach i jest przenoszona przez gryzonie. Charakteryzuje się szybko postępującą niewydolnością oddechową, przez co do leczenia niezbędny będzie respirator i intubacja. Nawet w przypadkach intensywnego leczenia śmiertelność wynosi 40%-60% a opóźnienie rozpoznania znacznie ją zwiększa.

 

Testy wykorzystywane do wykrywania obecności hantavirusa to IgM oraz IgG met. ELISA. Obydwa przeciwciała pojawiają się w 10-14 dni po ustąpieniu ostrych objawów choroby. W teście wykorzystuje się mieszaninę antygenów serotypów hanta: Hantaan virus, Puumala virus i Dobrava virus. Wynik dodatni badania wskazuje na zakażenie którymś z tych serotypów.

Bąblowica

Jest chorobą tropikalną, wywoływaną przez tasiemca jednojamowego i wielojamowego. Głównie występuje na terenach Meksyku, w krajach basenu Morza Śródziemnego, na Bliskim i Dalekim Wschodzie, Chinach i Oceanii. Pierwsze objawy bąblowicy mogą łatwo pozostać niezauważone. Wskazówką, że mamy do czynienia z chorobą są bóle brzucha, które występują dopiero w momencie, gdzie torbiele przybierają duże rozmiary, nawet do 30 cm.

 

Badanie polega na oznaczeniu metodą ELISA w surowicy poziomu przeciwciał IgG specyficznych dla antygenów Echinococcus granulosus. U części chorych: 10% z torbielami w wątrobie i 40% z torbielami w płucach, a także dzieci w wieku 3-15 lat i chorych z torbielami w mózgu i oku, poziom przeciwciał może być niewykrywalny lub bardzo niski. Dla poprawy specyficzności diagnostycznej badania serologicznego, wynik dodatni potwierdza się metodą Western-blot.

Denga

Choć znana jest ludzkości już od drugiego stulecia naszej ery, wciąż nie opracowano skutecznej szczepionki ani profilaktyki tej choroby. Denga przenoszona jest przez komary Aedes i które zdolne są kłuć swoje ofiary o każdej porze dobry i roku. Choroba występuje w ponad 100 krajach tropiku i stanowi obecnie najczęstszą infekcję wirusową przenoszoną przez owady na świecie. Najbardziej narażone na Dengę są dzieci, które nie wypracowały u siebie jeszcze pełnej odporności. Objawia się przede wszystkim wysoką gorączką, wysypką przypominającą odrę, bólami mięśni i stawów. W skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do wstrząsów i krwotoków.

 

Testy polegają na identyfikacji we krwi pacjenta przeciwciał klasy IgG oraz IgM swoistych  dla wirusa Denga. Badanie najlepiej przeprowadzić około 3-4 dnia trwania choroby, ponieważ to właśnie wtedy ujawnia się serokonwersja. Będzie ona jednak towarzyszyć choremu, aż do fazy zdrowienia.

 

 

Wszystkie z wymienionych badań możesz zamówić za pośrednictwem strony https://upacjenta.pl/wizyty. Wystarczy wskazać adres, pod którym ma zjawić się nasz specjalista, wybrać odpowiedni czas i datę, a my zajmiemy się resztą. Wyniki badań będą dostępne online, a w razie jakichkolwiek wątpliwości możesz skonsultować je z naszym specjalistą online na stronie https://upacjenta.pl/konsultacje.

Wszystkie badania wraz z domowym pobraniem krwi możesz zamówić na naszej stronie

Zamów